פנים אל מול פנים / אמונה אל אמונה – מכתב ממשתתף

מאת שקד אייזנמן (נכתב ביולי 2012)

אני חוזר עכשיו משבועיים מדהימים ביותר במחנה ‘פנים מול פנים / אמונה אל אמונה’ (F2F) בהולמס, ניו יורק.

רק עכשיו במטוס אני מתחיל לעכל את מה שאני וחברי למחנה זכינו לעבור. אני יודע ובטוח שהשבועיים האלו ישפיעו לי על המשך החיים והשבועיים האלה עיצבו לי את האישיות בצורה מדהימה שלא יכולתי לקבל בשום מקום אחר בעולם. אני חושב שסגירת חמישים בני נוער מכל קצוות העולם ומכל קצוות האישיות לשבועיים בניתוק מוחץ משאר העולם הוא מה שהפך את החוויה לדבר כל כך מדהים.

אני מאמין ובטוח שמאחורי הקלעים של התוכנית עומדים אנשים מדהימים שהחזון שלהם כל כך חשוב והם אנשים נפלאים. ב-F2F למדתי איך להקשיב, אבל להקשיב באמת! למדתי איך להגיב לרגשות של אחרים ואיך באמת להבין ולהתייחס לאנשים אחרים. השבועיים האינטנסיביים האלה ביחד יצרו מין בועה מקסימה וכל כך חמה.

במחנה הייתה אווירה של שיתוף ואהבה. ניכרת ההשקעה בכל הפעילויות בלי יוצא מן הכלל ורואים שהשקיעו מחשבה בכל דקה ודקה מהמחנה. אני יודע שלא אשכח לעולם שום דבר מהמחנה, מהפעילויות הנחמדות ועד לשירה בציבור. במחנה הכרתי אנשים אינטליגנטיים ונפלאים שבאמת ובתמים רוצים לתרום ולעזור לעולם.

אני מרגיש שהשתניתי בכך שהבנתי שיש הבדל בין פוליטיקה לחברה. במחנה ראיתי ולמדתי מארצות אחרות שלמרות הקונפליקטים הדתיים או הפוליטיים אפשר גם להיות חברים אמיתיים ולשכוח מידי פעם מהקונפליקט.

לפני שהצטרפתי לתכנית F2F פלסטינאים נחשבו אצלי לאויבים שאין ליצור איתם קשר כלל וכלל ואני יודע שעוד הרבה עדין מרגישים את זה. אני מבין עכשיו כמה אבסורד זה וכמה מגוחך שכל כך הרבה אנשים בעולם הזה מפסידים חברויות מדהימות עם אנשים מדהימים רק בגלל סטיגמות שלא מאפשרות להם ליצור קשר עם הצד השני של הקונפליקט. לכל מטבע יש שני צדדים והם אף פעם לא יראו אחד את השני וכנראה שלא יגיעו להסכמה מלאה ביניהם אבל אין מה לעשות, הם תמיד יגעו אחד בשני והם יכולים וצריכים להיות חברים.

Continue reading

وجه لوجه / إيمان لإيمان – رسالة مشارك في البرنامج

شَكيد ايزينمن (كُتِبَ بتموز 2012 وتُرجِمَ من اللغة العبرية)

اني اعود الان بعد ان قضيت اسبوعين رائعين في مخيم وجه لوجه / إيمان لإيمان بهولمس- نيو يورك.

فقط الان , وانا في الطائرة ادرك الامر الذي حظينا به انا واصدقائي , بل واني واثق بان هاذان الاسبوعان سيؤثران على حياتي كلها وسيصممان لي حياتي من جديد بطريقة خاصة جداً والتي لم يكن من الممكن ان تحدث لي بمكان او طريقة اخرى بالعالم, اني اظن بانه عن طريق عزل 50 فرد من كل انحاء العالم وكل منا بشخصية مختلفة تماماً عن العالم الخارجي لمدة اسبوعين هو الامر الذي جعل من هذه التجربة مذهلة لهذه الغاية .

اني على ايمان تام بان الاشخاص الموجودين خلف ستار هذا المشروع هم اشخاص رائعين ولديهم افق ونبوءة لمستقبل جميل. بمشروع f2f تعلمت الاصغاء, الاصغاء الحقيقي , تعلمت كيفية رد الفعل لمشاعر الاخرين وكيف لي ان اتقهم وان اخذ بالاعتبار مشاعر الاناس الاخرين. هذان الاسبوعين الكاملين والمركزين قد انتجوا فقاعة رائعة ودافئة جداً.

ساد المخيم جو من الحب والمشاركة , حيث لوحظ استثمار الطاقات بكل الفعاليات دون استثناء, كما ولوحظ استثمار الافكار بكل لحظات المخيم, وانا على يقين تام باني لن انسى ابداً أي شيء من المخيم, من الفعاليات والبرامج الممتعة, حتى الغناء بالاماكن العامة, بالمخيم تعرفت على اناس اذكياء ورائعين يودون العطاء لكل العالم.

احس باني قد تغيرت حيث أنني بدأت أشعر بان هناك فرق بين السياسة والمجتمع, تعرفت وتعلمت في المخيم من تجارب دول اخرى, تعلمت أنه وعلى الرغم الصراعات الدينية أوالسياسية المتواجده من الممكن بناء صداقة حقيقية ونسيان الصراعات المتواجده في بعض الاحيان.

قبل انضمامي لمشروع f2f , كنت أعتبر الفلسطيننين كأعداء من غير المسموح التواصل معهم بأي شكل كان, بل واني على يقين بان العديد يظنون ذلك ايضاً, واني على علم الان بانه من السخف ان يخسر العديد من الاشخاص بهذه العالم صداقات حقيقة مع اناس رائعين فقط بسبب اراء مسبقة التي تمنعهم من التواصل مع الجهة الاخرى من الصراع. لكل عملة وجهان, بحيث أنهم لن يروا بعضهم البعض ابداً, بل أنهم لن يصلوا الى نقطة اتفاق كاملة , ولكن, ليس هناك من سبيل سوى ان يقوموا بالتواصل ليصبحوا اصدقاء.

Continue reading

Face to Face / Faith to Faith – Letter from a participant

by Shaked Eisenmann (translated from Hebrew, originally written in July 2012)

I have just returned from two amazing weeks at the ‘Face to Face / Faith to Faith’ (F2F) summer camp in Holmes, New York. Only now, as I sit on the plane, can I begin to process what I and the other participants had the privilege of experiencing. I know and I’m sure that these two weeks will affect the rest of my life, and that these two weeks have shaped my personality in an extraordinary way that wouldn’t have been possible anywhere else in the world.

I think that what made this experience so incredible was having 50 teens from all over the world and with all kinds of personalities shut in together, completely apart from the rest of society.

I believe and I’m certain that behind the scenes of this program there are amazing people whose vision is so important and that they’re wonderful individuals! On the Face to Face program I learned how to listen–but really listen!– how to respond to the feelings of others and how to truly understand and relate to other people. These two intensive weeks together have created a sort of a warm and charming bubble.

The atmosphere at the summer camp was of sharing and love. The investment [of the staff] in all the activities, without exception, was evident, and you can see that they’ve invested thought in each and every minute. I know I’ll never forget anything from the camp, from the nice activities to the joint ‘song sessions.’ At the camp I met intelligent, wonderful people, who truly want to contribute and to help the world.

I feel that I have changed, by truly understanding that there’s a difference between politics and community. At the camp, I saw and learned from other countries that despite religious or political conflict you can also be real friends and forget about the conflict every now and then.

Before the camp, I saw Palestinians as enemies that I shouldn’t be in touch with at all, and I know that a lot of people still feel that way. I understand now how absurd that is, and how ridiculous it is that so many people in this world miss out on amazing friendships with amazing people just because of stigmas that don’t allow them to interact with the other side of the conflict. Every coin has two sides. Neither side will see the other and the two will probably not reach full agreement, but they’ll always be touching each other, and they can and should be friends.

Continue reading